Het was een kleine wereld vandaag. Het land in rep en roer vanwege code Oranje. Overal en bij iedereen was er zorg over wat er komen zou. Maar voor degenen die dachten: “we zien wel wat het wordt, omkeren kan altijd nog” viel het allemaal wel mee. Zeker als je de winter van 1963 nog meegemaakt hebt. Aan de selfie in het fotodeel zie je dat de groep uitgedund was tot 50 % van het potentieel. Maar daar was het bijzondere weer nauwelijks de oorzaak van. Ton is in het ziekenhuis nog herstellende van een ernstig gezondheidsprobleem, maar laat positieve geluiden horen, al of niet via Fiet. Toon heeft wat moeite met het zicht op deze grijze wereld en moest daarom begrijpelijk verstek laten gaan. En ook Jacques had vanuit zijn hoge toren een ander zicht op de wereld dan wij die wel liepen en ook dat begrepen wij.
“Drei Männer im Schnee” werd het dus (met dank aan Erich Kästner, 1934). We stortten ons in de zwart-witte wereld (net zo zwart-wit als de speelfilm uit 1955). Maar niet nadat we bij Ruud versterkt waren met koffie en een warm worstenbroodje. Ruud had een eerdere wandeling uit de kast geplukt waarvan we ongeveer de helft liepen: een rondje rond de IJzeren Man, in totaal toch nog 4,7 km door en over soms moeilijk begaanbaar terrein, omdat de ondergrond alleen maar wit was. Soms zelfs over “maagdelijke sneeuw” zoals dat wel eens poëtisch genoemd wordt. Daarom hebben we onszelf bonuspunten toegekend bovenop de km’s. Moeilijkheidsfactor 3, zullen we maar zeggen.
Aan de foto’s is de zwart-witte wereld goed af te lezen, de enige kleur komt van de blosjes op de wangen op de selfie. Maar het was wel een mooie wereld, mooier dan uit de foto’s is af te leiden. En omdat we grotendeels door het bosrijke deel rondom de IJzeren Man liepen was de wind niet een echte spelbreker, en de verwachte massa dicht opeenvallende sneeuw viel alleszins mee. Onze conclusie was dan ook: goed dat we het gedaan hebben. Het was fijn om buiten te zijn en te genieten van een verstilde natuur en stille omgeving. We sloten af met een kopje soep bij IJM, spontaan aangeboden door Ruud (waarvoor grote dank van Harry en ondergetekende).
Cor
Volgende keer volgens schema bij Ton (maar dat moeten we nog even bezien, Cor fungeert zonodig als uitwijkadres).
Bron van de wandeling: deel van een Knooppuntenwandeling IJzeren Man en Vughtse Heide (Via Routiq.com).
Fotografie: Harry en Cor
