De dag na carnaval was geen reden voor de groep om niet te gaan wandelen. Meerderen van ons zijn het carnaval al ontgroeid en de enige toeteraar (in een carnavalsband) had er rekening mee gehouden dat hij ons met koffie en koeken zou moeten ontvangen. Hij (Toon) stond ons dus fris en vrolijk op te wachten. Ton was nog even verhinderd door een controle-afspraak want anders was hij al wel weer komen koffiedrinken. Harry poogde elders een jonge hond in het gareel te krijgen en te houden en zo zijn kilometers te verdienen.
Toon had bij onze onuitputtelijke bron KlikPrintenWandel.nl een mooie wandeling uitgezocht: Naar de Bikkels in Vlierden. Wij voelden onszelf ook wel bikkels met een temperatuur van net boven nul graden. Maar door het ontbreken van veel wind en doordat de route grotendeels door bossen liep beleefden we het toch als prima wandelweer. Wel hebben we de route wat ingekort tot 7,1 km, maar om andere redenen dan de temperatuur.
Vlierden is een a-typisch Brabants dorp. Waarom? Omdat je bij het benaderen niet al van verre een dominante kerktoren ziet. De H. Willibrorduskerk in het midden van het dorp moet het doen met een hele andere voorgevel en spits. Klik hier of hier voor de achtergronden. Ook het BHIC heeft er iets over te zeggen: klik hier. Direct naast de kerk zagen we een ander gebouw dat ontegenzeggelijk een roomse signatuur heeft: het oude Sint-Lambertusklooster of -gesticht, nu bewoond door “gewone” mensen. Mooi dat het bewaard is gebleven.
De sporen van Carnaval waren nog niet verdwenen. Het dorpscentrum en de ingangen van enkele café’s zouden nog een grondige poetsbeurt nodig hebben om toonbaar te worden. Hoe kan het ook anders met een carnavalsvereniging die “dorst” in de naam en het vaandel voert.
Het eerste deel van de tocht voerde door een drassig bos en langs een drassig pad naast een wetering. Soms schaatsend hebben we dit deel van het traject manmoedig afgelegd, omdat we in de beschrijving even geen acht geslagen hadden op een alternatieve route bij een slecht begaanbaar pad. De volgende stappen brachten ons op hoge en zanderige grond waar de jeneverbessen (ook bekend als Juniperus Communis) en heide welig tierden. Er was nog geen bes te zien in dit jaargetijde en ook de jeneverflessen waren goed verborgen. Maar de struiken waren soms wel manshoog dus later in het jaar zal er veel te oogsten zijn.
In het laatste deel van de tocht kwamen we nog twee bijzondere gemarkeerde plekken tegen. Het eerste was het Brandsma’s Bos waar ooit een bevlogen kapelaan een zwembad (later bekend onder de naam Kavirondo) had aangelegd en waar in WO II onderduikers verborgen zaten (waarvan er één, Michaël Joseph, vermoord is). De tweede plek (waar we aan het begin van de oprijlaan een mooie bank vonden om de lunch te gebruiken) was het Wiegerbos, de familiebegraafplaats van de bekende Deurnese arts/kunstenaar Hendrik Wiegersma. Tijdens de lunch kwamen dus ook onderwerpen als de dokter in “Dorp aan de Rivier” en “langs het tuinpad van mijn vader” uit “Het Dorp” voorbij. Plus nog wat andere nostalgische geluiden en songs.
Al met al weer een mooie dag, waarvoor dank aan Toon voor zijn keuze.
Cor
Bron van de wandeling: KlikPrintenWandel.nl: Naar de Bikkels.
Volgende keer starten bij Ruud.
