Het feit dat het 1 april was weerhield ons niet om gewoon bij elkaar te komen, ditmaal bij Jacques. Alleen Toon was nog afwezig vanwege een fysiek malheur dat nog niet voldoende hersteld was. Kort werd de democratische opofferingsgezindheid van Jacques en Toon gememoreerd. Ze waren inmiddels wel weer bijgeslapen van hun lange dagtaak tijdens verkiezingsdag. Ook ondergetekende was er weer bij na wat buitenlandse sportieve activiteiten. En natuurlijk waren we blij dat Ton er bij was.
Jacques had een mooie, niet al te lange wandeling van het Brabants Landschap rond de Leemputten bij Udenhout uitgezocht. Passend bij de fysieke competenties van dit moment werd het 5,3 km, met prachtig wandelweer.
Een op het routekaartje aangegeven parkeerplaats bij een voormalige steenfabriek bleek niet de beste keuze. Maar gelukkig kwam een vrijwilligster ons waarschuwen dat de toegangspoort gesloten zou kunnen zijn bij onze terugkeer. Zij verwees vriendelijk naar een andere parkeerplek, en gaf daarbij nog zeer uitgebreide informatie over in de omgeving broedende kolonies reigers en aalscholvers (die we overigens niet gezien hebben). Een aardige mevrouw dus.
In het begin van de wandeling zagen we in een weiland een voorbeeld van hoeveel regen er de afgelopen tijd is gevallen. Iets verderop was een vervaarlijk monster aan het werk, gelijkend op een vuurspuwende draak. Er kwam gelukkig geen vuur uit, maar de restanten van een opgeschoffelde bermstrook. De grote plas waar we in een ruime boog omheen liepen zorgde in samenwerking met de zon en de wolkenlucht voor een mooi plaatje.
Aan het begin van het gebied waar een zorginstelling is gevestigd, vroeger Huize Assisië, nu Landpark Assisië geheten, troffen we enkele noeste werkers van Enexis aan bij een open schakelkast. Ruud was benieuwd of zij, net als hij, regelmatig met kroonsteentjes aan het werk zijn. Dat werd beaamd, maar dan wel met een ander type: zie de grote bruine kroonstenen op de foto’s, want er moet wel 10.000 volt doorheen.
Het Landpark bevat nog veel kenmerken van het vroegere Rijke Roomse Leven. Bijvoorbeeld de kerk met het prominente beeld er voor. En ook andere gebouwen ademden die sfeer uit. Maar een moderne knuppelbrug laat ons op een andere manier over het water lopen dan een bekend persoon van voor de jaartelling. Onze wandeling tussen de gebouwen en een kort gesprekje gaven ons wel een positieve indruk over hoe de bewoners en de medewerkers deze instelling en het wonen daar ervaren. Mooi dat daar nog steeds zorggeld voor is.
Teruglopend langs de Leemputten kregen we een goede indruk van de handelsvoorraad van diverse boomkwekers langs de N65. De lunch werd genuttigd op een bankje aan een voormalig zandgat. Het was niet zonder gevaar. Ruud was er vliegensvlug bij om Ton van een niet voorziene duik af te houden. Chapeau voor de reactiesnelheid van Ruud. Aan het eind troffen we nog een mooi doorkijkje bij een groenwordende oprijlaan. Bijna een groene kathedraal.
Voor de thuisreis moest de groep nog één keer behoorlijk door de knieën om in en uit de auto van ondergetekende te komen. Volgende keer (was in de loop van de dag duidelijk geworden) zal dat anders zijn, met een andere voiture.
Cor
Volgende keer bij Ton.
Bron van de wandeling: Brabants Landschap, Leemputtenroute.
