De koffie met toebehoren was ditmaal bij ondergetekende. Toon was nog doende Sicilië te verkennen, dus daarom met 5. Harry was aanvankelijk nog optimistisch door te stellen dat hij ten minste een deel zou meelopen (en Jane zou hem dan ergens onderweg moeten oprapen). Maar of het aan de koffie lag of aan de Buienradar is niet goed in te schatten, maar hij durfde zijn herstellende knie toch niet aan dit experiment te wagen, en hij fietste daarom maar naar huis.

Aldus togen we met een kwartet naar een bekende locatie, niet al te ver weg: het Herperduin bij Berghem, onderdeel van het grote natuurgebied De Maashorst. Eerder liepen we er bijvoorbeeld op 24-07-2024. Bij de start werden we uitgebreid geïnstrueerd over de do’s en dont’s. Vooral wegblijven van de exoten als taurossen, wisenten en Exmoorpony’s was de boodschap. Maar omdat we in dit gebied al meerdere keren hebben gewandeld sloegen we daar (net zoals in vliegtuigen gebeurt met de veiligheidsinstructies) geen acht meer op. En trouwens, kennelijk waren ze allemaal met vakantie (of ten zuiden van de A59) want we hebben er niet één gezien.

In het begin van de wandeling werden we al verwelkomd door fris en vrolijk groot groeiende varens. Ze gaven kleur aan het door eerdere regens nog grauwe bos. Op het moment van het passeren van de echte duinen brak zelfs de zon door. Daardoor kregen de plaatjes van de grote plas, het Klompven, ook wat meer dynamiek. Even verderop kwam er nog meer kleur door een plukje Vingerhoedskruid.

Dat het leven van ambtenaren moeilijk kan zijn bleek bij nader bestudering van een verkeersbord. Op zich een simpel beperkend bord, maar de uitzonderingen die kennelijk nodig zijn maken het lastig, Vooral als er een tweede keer van een uitzondering sprake is. Is dat een uitzondering op een uitzondering? Of is het een 2e uitzondering waarvoor een extra bord nodig was omdat grotere borden niet voorradig waren? Om de verwarring bij de argeloze kijker nog groter te maken is er op het onderbord dan weer sprake van een uitnodigingsbeleid met een ruimhartige openstelling. Het leven blijft moeilijk.

Moeilijk werd het ook toen we tegen lunchtijd een bankje zochten en niet vonden. De situatie werd verergerd omdat tegelijk ook het mooie weer voorbij was en er een ruimhartige regenbui over ons werd uitgestort. Net toen de gedachte opkwam om dan maar de boterhammen in de auto te nuttigen kwamen we terug op het beginpunt en werd het verrassend genoeg droog. Zodoende konden we na 7,5 km toch nog de lunch  gebruiken aan een picknicktafel.

Cor

Volgende keer bij Jacques.

Bron van de wandeling: RouteYou.com, zelf samengestelde knooppuntenwandeling.