Vandaag was onze gastheer Toon, na zijn ruil met Ruud. Ruud zelf was niet aanwezig vanwege een belangrijke medische controle. Later op de dag kregen we bericht van het resultaat daarvan: het was positief in alle opzichten. Geweldige opsteker voor Ruud. 

Na de koffie en de koeken was De Rips ons reisdoel. Met een wandeling van ca. 8 km van onze vertrouwde bron KlikPrintenWandel.nl met de titel De Slenk-Route. Beginnende bij de parkeerplaats bij het Bosmuseum De Rips, door het bosgebied Beestenveld, rond het droogstaande ven De Klotterpeel en door het bosgebied Stippelberg. Op zich geen onbekend terrein want we waren meerdere keren in dit gebied. Bijvoorbeeld op 23-11-2005, 20-12-2006, 08-07-2015, 06-12-2017 en 04-11-2020.

We zijn alleen niet langs de Blikken Emmer gekomen, een boom waarvan we nooit konden nalaten om er even in te klimmen (getuige de foto’s van weleer). Wel hadden we kijk op het trapje in het bospad dat naar de Blikken Emmer leidt. 

Ondanks de tropische zomer hebben sommige beuken er toch zin in gehad om beukenootjes te produceren. Ze zitten nu nog in de beschermende jas, maar of ze in het najaar ook inhoudelijk te voorschijn komen is nog de vraag. De uitgegroeide zwammen op dode bomen leveren iedere keer weer mooie plaatjes op. 

Het verschil tussen horst en slenk werd niet alleen op een poster verduidelijkt maar ook in een zuil langs het wandelpad. Een verzameling gerooide dennen was de voorbode om te kijken hoe het vellen van bomen tegenwoordig gaat. In een filmpje (te zien onderaan dit bericht) van nog geen 40 seconden zien we hoe 1 man met 1 machine in rap tempo 4 bomen kan vellen, ontbladeren, ontakken en ontnaalden en in mootjes kan zagen. Er komt geen houthakker meer aan te pas.

Op deze tocht kwamen we wel langs een oude bekende: het Koordekanaal. Meerdere keren hebben we het kanaal al fotografisch vereeuwigd. Ook nu konden we het niet nalaten een paar foto’s te maken. De aanblik van de waterpartij riep in herinnering dat Ruud een keer aan de kant van dit kanaal staande zijn dichterlijke talenten de vrije loop liet en het navolgende produceerde:

De koorde (gewrocht door Ruud)

De met zwarte drab gevulde koorde,
liep langs ’t bospad naar het noorde.
En aan ’t einde van het pad daar gloorde,
een zonnestraal die ‘t bladerdak doorboorde.
Een beeld dat mij emotioneel bekoorde.
Doch wat mij daarbij hevig stoorde,
was dat ik van die vermaledijde koorde,
vandaag pas voor de eerste keer hoorde.

 Drama in de koorde (eveneens gewrocht door Ruud)

Toen Tinus zijn vrouw met een mes doorboorde,
Gooide hij haar levenloze lijk in de Koorde
Doch hoor …  daar klonk een kreet die smoorde,
die uit haar wegdrijvende restanten ontspoorde.
Gut, dacht Tinus … ‘k had haar toch willen vermoorde.
Hoe kan het dan dat ik vanuit die zompige koorde
Nog steeds dat eeuwige gejengel dat me altijd stoorde
Ja … de klaagzang van die trut nog steeds hoorde.

En ja, zo was Ruud toch een beetje bij ons. Na het kanaal liep de tocht ten einde via smalle paden tussen naaldhout en hoge grassen en brede lanen met statige beuken.

Cor

Volgende keer (2 september) bij Cor.

Bron van de wandeling: KlikPrintenWandel.nl, De Slenk-route.