Het was een miezerige dag: de 11e van de 11e. Terwijl de eerste carnavalsfanaten zich vol uitgedost naar bus of trein bewogen voor de aftrap in Oeteldonk reden wij, Ton, Toon en ondergetekende, naar Ruud. Harry zit nog steeds in Australië en Jacques is fysiek nog niet wandelgeschikt.
Ruud had een wandeling rond de Oisterwijkse vennen uitgezocht. “Veel overdekt” zoals hij aankondigde, dus veel onder de bomen. Maar volgens Toon had hij er niet bij stilgestaan dat het dak wel eens kon lekken. En dat deed het, getuige de foto van in poncho gehulde wandelmaten. Het was, nogmaals gezegd, een miezerige dag, weliswaar grotendeels windstil, maar ook tamelijk koud. Het gemis aan handschoenen deed zich bij enkelen voelen. Tijdens de schaarse droge momenten waren er wel mooie beelden te maken van de verstilde vennen en in het druipende bos.
Paddenstoelen te over, de mooie exemplaren, zoals de goudhoed, worden tegenwoordig beschermd met afzetlinten. Ook wandelaars moeten beschermd worden. Tegen vallende takken, zoals het gemeentelijke bord vermeldt. Onze generatie wist en weet gewoon dat in het najaar wel eens takken kunnen vallen in het bos. Maar jongere generaties hebben dat kennelijk nooit meegekregen en moeten daarvoor dan gewaarschuwd worden. En natuurlijk moet ook de overheid zich op voorhand al vrijpleiten van enige verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid als er een teer hoofdje alsnog getroffen wordt door vallende takjes, eikeltjes of beukennootjes. Ik hoop niet dat de door de gemeente uit te werken oplossing zal betekenen dat rigoureus alle bomen worden omgehakt. Want in dat geval kunnen er ook nooit meer takken vallen.
Soms hoef je alleen maar naar beneden te kijken om een prachtig mozaïek te zien in de gevallen bladeren. En nadat we, na lang zoeken, toch een bankje vonden om te lunchen werd onze blik gevangen door gele dennetjes. Je denkt toch dat naaldbomen altijd groen blijven, maar hier dus niet. Ze deden volop mee met het verkleuringsproces dat bij het najaar hoort. Een bijzonder gezicht. Maar het kan, volgens deskundigen: lees verder. De gefotografeerde boompjes zullen dus wel lariksen zijn geweest.
We sloten de wandeling van 8 km af met een lekkere koffie in het Bezoekerscentrum Groot Speijck, aangeboden door Ruud, waarvoor dank.
Volgende keer koffie met toebehoren bij ondergetekende.
Cor
Bron van de wandeling: Routiq.com, Knooppuntenwandeling Oisterwijkse Vennen.
