Het was een kleine wereld vandaag. Het land in rep en roer vanwege code Oranje. Overal en bij iedereen was er zorg over wat er komen zou. Maar voor degenen die dachten: “we zien wel wat het wordt, omkeren kan altijd nog” viel het allemaal wel mee. Zeker als je de winter van 1963 nog meegemaakt hebt. Aan de selfie in het fotodeel zie je dat de groep uitgedund was tot 50 % van het potentieel. Maar daar was het bijzondere weer nauwelijks de oorzaak van. Ton is in het ziekenhuis nog herstellende van een ernstig gezondheidsprobleem, maar laat positieve geluiden horen, al of niet via Fiet. Toon heeft wat moeite met het zicht op deze grijze wereld en moest daarom begrijpelijk verstek laten gaan. En ook Jacques had vanuit zijn hoge toren een ander zicht op de wereld dan wij die wel liepen en ook dat begrepen wij. Lees verder →