Ruud ontving ons allen in zijn zonovergoten tuin. En zon bleef ook de constante factor de gehele dag. Het vooruitzicht op zon bracht enigen onder ons ertoe de knieën en kuiten maar eens bloot te stellen aan de bruinende werking van de zon. Harry was er wel bij om te genieten van de kersenvlaai en koffie maar liet de wandeling aan zich voorbij gaan. Zijn knieën bleven zelfs met de helende werking van de zon nog niet bestand tegen de door Ruud geplande kilometers. Hopelijk volgende keer wel weer van de partij.
Ruud had Halder als uitgangspunt gekozen. Van daaruit trokken we naar Landgoed Haanwijk. De haan op een pilaar maakte dat duidelijk. Vandaag was het opvallend hoeveel bloemen de maand mei uitgekozen hadden om volop in bloei te komen. Op het eerste veld vormde geel de hoofdkleur. Maar verderop liet het Brabants Landschap een nadrukkelijke voorkeur voor rood zien: meerdere velden klaprozen trokken aan onze ogen voorbij. Hier en daar poogde een verdwaalde korenbloem onze aandacht te trekken. En op een enkele plaats zagen we een melange van mooie voorjaarsbloemen onze nationale driekleur uitstralen. Toch kan ook een doodgewone gewone vlier (Sambucus nigra) een prachtige bloem leveren. We hebben ze maar niet geplukt want onze behoefte om er vlierbloesemwijn, vlierbloesemchampagne of vlierbloesemsiroop van te maken was niet groot genoeg.
Wijn maken moet je overigens maar aan professionals over laten, zoals Wijngoed Wolf. Lopend langs hun velden met wijnranken constateerden we dat ze een grote variatie druiven hebben aangeplant, en niet alleen Souvignier Gris.
Onze lunch gebruikten we, gezeten op een bankje tegen een schutmuur, in de sociale tuinderij De Scheve Schup. De sympathieke eigenaar legde ons in zijn voorbijgaan kort uit wat op hun website uitgebreid kan worden nagelezen. Zoals gebruikelijk lieten we niet na tijdens de luch een paar wereldproblemen op te lossen. Nadat we onze lunch beëindigd hadden en we weer op de weg waren aangeland bleek dat ook aan die kant van de muur een lunchpauze was ingelast. Het herkauwen vroeg kennelijk zoveel inspanning dat ons geen blik waardig gekeurd werd. Wij richtten onze blik daarom maar op de gecompliceerde constructie van het kasteel Haanwijk.
Vanaf de parkeerplek in Halder gidste Ruud ons naar de locatie van de voormalige Isabellakazerne in Vught waar, met het oog op het zonnige weer, Jacques ons een ijsje aanbood. Later bleek dit nog een relatie te hebben met zijn zeer recente verjaardag die hij tot dan verborgen had gehouden. Alsnog proficiat, Jacques.
Daarmee eindigde een mooie dag waarop we (voor de statistiek) ruim 6,3 km gewandeld hebben.
Cor
Volgende keer bij Cor
Bron van de wandeling: Routiq.com, zelf samengestelde knooppuntenwandeling over Landgoed Haanwijk.
