Gastheer Ton had alles klaar: de koffie, de koeken en de wandeling, maar kon zelf niet mee. Een licht fysiek malheur weerhield hem daarvan. En Toon was elders zijn aaneenschakeling van vakanties aan het voortzetten. Dus was het een kwartet dat op pad ging naar Kasteel Hernen. Dat kasteel was eerder onderwerp van onze bewondering op 12-09-2018 dankzij Ruud.
Het was even zoeken naar het beginpunt van de wandeling maar gezamenlijk zetten we elkaar op het goede spoor. Midden in het bos werden we geïnformeerd over hoe een cluster van steenbakkerijen in het verleden de stenen voor het kasteel heeft geproduceerd. Een verrassend mooie beukenlaan bleek ook een broedplaats en voedingsbodem voor bijzondere zwammen die volgens Wikipedia te boek staan als Meripilus giganteus. Bij het kruisen van een beek zagen we een bijzondere vorm van natuurbeheer: een vislift. Kijk eens naar de website van het bedrijf dat deze voorzieningen produceert om te zien hoe dat functioneert. Mooi dat hiervoor geld wordt uitgetrokken.
In de Nieuwe Wetering zagen we een varende rietmaaier net op het moment dat zijn maaimessen vast waren komen te zitten. Met belangstelling zagen we hoe hij moest manoeuvreren om los te komen. Maar gelukkig voor hem lukte het, zonder dat zijn boot omsloeg. Ergens anders stond een boom te pronken met zijn enorme lading wilde appeltjes.
Waarom ze in Hernen een Oudijzerdag hebben ontdekten we op Facebook: een actie van de lokale Carnavalsvereniging De Wurmensoppers. Mooi initiatief. Maar ook wordt er ruimte in het bos gecreëerd voor kabouters, we zagen ze in een ruime sortering maten en kleuren.
In de schaduw van het Kasteel was het goed lunchen. Jacques werd daarbij zelfs aangesproken door een passerende kennis. Wat is de wereld weer klein. Niet alleen het kasteel is indrukwekkend, ook de lokale kerk straalt dominantie uit. Aan de andere kant van de A50 bleek nog een mooi heideveld te liggen. De molen markeerde het verste punt van de wandeling. Vanaf daar, en met enige aanwijzingen van vriendelijke locals, ging het terug naar het vertrekpunt.
Net voor het kasteel trok een mooi beeld nog de aandacht. Het is geen monnik zoals we even dachten, maar het heet De Ontmoeting of De Wachter. Lees de uitleg. En na 8.8 km kwam er een einde aan deze mooie wandeling. Bij het naar huis rijden verheugden we ons alvast op het feestje van Ton, komende zondag, waarbij zijn 90e verjaardag luister bijgezet wordt. We zullen hem gedegen feliciteren.
Cor:
Volgende keer bij Harry.
Bron van de wandeling: Wandelen rond Kasteel Hernen.
