Anders dan het schema aangaf was de start van de wandeling van vandaag niet bij Harry. Hij vliegt morgen voor vele weken naar Australië en heeft vandaag nodig om de koffers verder in te pakken en zich mentaal voor te bereiden. Ruud had dit vooraf al enigszins zo ingeschat en had aangekaart om tot een ruiling te komen. En dat geschiedde: koffie en koeken in Cromvoirt. Zoals gebruikelijk losten we tijdesn de koffie weer heel wat nationale en wereldproblemen problemen op, en probeerden we Ruud te overtuigen om toch maar naar zijn dochter in Thailand te gaan en gewoon te opteren voor een Bussiness Class-ticket. Laat je maar eens gaan.
Daarna genoten we van een zeldzaam mooie herfstdag met een wandeling over de Vughtse Heide en langs meerdere Lunetten. De lage zon scheen prachtig door de bomen en op de IJzeren Man zagen we goed voorbeeld van vreedzame coëxistentie. Je zou zo’n plaatje bijna willen opsturen naar Poetin en Trump. Maar ja, het is al eerder bewezen dat die twee verleerd hebben te genieten van gewone dingen.
Bij de Lunetten begonnen de herfstkleuren zich al aardig te ontwikkelen. Een zorgelijk beeld was wel dat in meerdere Lunetten de waterstand behoorlijk laag was. Het Drongelens Kanaal had daar minder last van. Op de Vughtse Heide was nog een restant van de ochtenddauw te zien op de heidestruiken.
Aangekomen bij de brug achter Nationaal Monument Kamp Vught streken we neer op een bank die al vaker als onze lunchplek had gediend, met uitzicht op een deel van het monument. Door een passerende medewerker van de Dienst Justitiële Inrichtingen vreesden we even dat een bewoner van de EBI op de loop was gegaan, maar de medewerker stelde ons gerust: hij bracht zijn lunchpauze al wandelend buiten door. Twee passerende dames waren kennelijk met elkaar uitgesproken, want ze storten zich volop in het gesprek met ons. Ze vonden het zo’n mooi plaatje: vijf mannen op een bankje. Ze boden aan een foto te maken voor later. Maar het bleef niet bij één foto: het werd ongemerkt een hele serie, maar die heb ik maar niet geplaatst, vanwege “meer van het zelfde”.
Daarna konden we ongestoord onze weg vervolgen, weken even van het rechte pad af, maar kwamen daar toch weer op terug. En na ontmoetingen met de nodige honden en een eerst wat wantrouwige maar later ontdooiende peuter (onder toezicht van de moeder) eindigden we bij IJM. Met zulk mooi weer toch maar even de kans gepakt om op het terras in het zonnetje te genieten van koffie of fris met iets lekkers van De Rouw.
En zo was het weer een mooie dag., met een wandeling van 7 km. Volgende keer bij Toon.
Cor
Bron van de wandeling: Routiq.com, Knooppuntenwandeling Vughtse Heide.
