Ton en Harry hadden in beider belang een wisseltruc uitgevoerd. Daarom was nu de koffie bij Harry. Ton en Jacques hadden andere belangrijke dingen te doen, zodat de groep op 2/3 van de organieke sterkte was.
Het is voorjaar, de lente zit in de lucht, veel bomen staan in bloei. Reden voor Harry om een bloesemroute te kiezen, vanuit Enspijk naar het landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt. In Enspijk konden we niet parkeren bij de veerstoep, maar dat lukte wel ergens bij een horecagelegenheid (die aan het eind goed van pas kwam).
In Enspijk kun je niet alleen ter kerke gaan maar ook naar de pomp lopen. Het veerpontje, genaamd Marietje, geheel bediend door vrijwilligers, deed wat het moest doen: heen en weer gaan, en zonder lange wachttijden. Aan het schuilhokje voor de vrijwilligers hing hetzelfde gedicht van Drs. P. dat we in augustus 2025 bij het veer Nederhemert zagen.
Mariënwaerdt was al eerder door ons aangedaan. Onder meer op 20-04-2022 (ook een tocht van Harry) en op 31-05-2023 (een tocht van Toon). Na de overtocht, dus aan de overkant, op het landgoed, ontwaarden we vrijwel direct een rijke bloesemtooi in een bijna ouderwetse boomgaard. Ouderwets, omdat het nog tamelijk hoge stammen waren waar fruit alleen geplukt kan worden met behulp van een ladder. Een wilg had een wel heel bijzondere vorm aangenomen, maar ondanks de krommingen en de tochtgaten ontspringen er toch nieuwe loten. Zo sterk is de natuur.
Kleur was er ook in een weiland, de paardenbloemen deden hun best om mooi te zijn en daarmee een decor te bieden voor het maken van bruidsfoto’s, zoals we in de verte konden waarnemen. Nog lopende op het landgoed kregen we al de molen in beeld die in het 2e deel van de wandeling prominent aandacht vroeg. Het Huis Mariënwaerdt werd op afstand gepasseerd. Heel toevallig kwamen we een voor Cor bekend gezicht tegen: Anita Ouwens, de dochter van voormalig groepslid Gerard Ouwens. Hoe klein kan de wereld zijn.
Na een 2e overtocht met Marietje zagen we een voorbeeld van moderne fruitteelt: laagstammige fruitbomen. Ze staan weliswaar in bloei maar het heeft niet de uitbundigheid van de hoogstambomen. Jammer, maar efficiency in de fruitteelt maalt niet om de kortstondige bloesempracht. Een bloesem is een middel om een stukje fruit te produceren. Daar draait het om. Het is niet anders.
Hoewel ze geen bloemen dragen zijn wilgen ook aandachttrekkers, vooral als ze een hoge kruin hebben. Aan de overkant van de Linge zagen we een grote hoeveelheid wilgen die al door de kapper waren behandeld: kaalgeschoren kruinen. Nadenkend levert dat een interessante vraag op: hoe kunnen wilgentenen op kruinen groeien?
Na 11 km kwamen we weer bij ons vervoermiddel aan. Alvorens in te stappen hebben we op het terras van de naastgelegen klassieke uitspanning nog een drankje genomen. Mooie tocht met prachtig wandelweer. Dank aan Harry.
Cor
Bron van de wandeling: Routiq.com, knooppuntenwandeling Linge Mariënwaerdt
Volgende keer toch bij Ton aan de Espenhof.
